گندم زار من

33
نویسنده : محمد - ساعت ٢:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/٢٤
 

خداوند در سوره یاسین می فرمایند قرآن تنها کسانی را انذار می دهد که زنده هستند و برای کافرین اتمام حجت است. در این آیه "لینذر من کان حیاً و یحق القول علی الکافرین". اما منظور از حی در اینجا چه معنایی داره؟ شاید این فکر به ذهن متبادر بشه که خود قرآن اومده تا جان های مرده را زنده کنه، پس اینجا یعنی چی؟

ما چند نوع حیات داریم.

یکی حیات جمادات. مثل زندگی یک سنگ یا یک کوه. که نه رشد می کنند و نه احساسی دارند، اما هستند.

حیات نباتی. که رشد می کنند اما عاری از احساس هستند.

حیات حیوانی. که هم رشد می کنند و هم احساس دارند اما براساس غریزه عمل می کنند و از فکر کردن خبری نیست.

حیات انسانی. که همه چیز حیات حیوانی رو دارند به علاوه تفکر.

حضرت حق می فرمایند تنها افرادی از انسان ها توسط قرآن انذار می شوند که زنده باشند، یعنی حیات انسانی داشته باشند. فکر کنند. اون هم نه تعقل معیشتی که "تا چه خورم سیف و چه پوشم شتا"، این نه. بلکه "از کجا آمده ام، آمدنم بهر چه بود". برای فاصله گرفتن از حیات حیوانی، این نوع تفکر لازم است. حالا اگر این رو نداشته باشیم، حیات حیوانی داریم که واسه انذار شدن بکار نمی یاد. یا حتی ممکنه ضربه مغزی شده باشیم که می ریم تو قسمت حیات نباتی.


 
 
32
نویسنده : محمد - ساعت ۱۱:٤۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/۱٠
 

اون موقع ها که تازه به خونه جدید منتقل شده بودم، تمام همسایه ها از من بدشون می یومد. طبیعی بود، چون دوست نداشتن خونه رو به یک آدم مجرد بدن. ندیده گرفتن من توسط مدیر ساختمون به همه توصیه شده بود. سلامم رو با اکراه جواب می دادن.

فقط یک استثنا وجود داشت. یه دختر یازده یا دوازده ساله بود با یه صورت گرد و خیلی خیلی مهربون. تنها کسی بود که توی سلام گفتن به من پیش دستی می کرد.

از شمال که برگشتم، نزدیکای خونه دیدم دیوار آپارتمانمون با یه عالمه پارچه سیاه، پوشیده شده. سرعتم رو بیشتر کردم. یه لحظه قلبم وایساد. عکسش رو دیوار بود. نوجوان ناکام. خدا می دونه چقد از همنشینی این دوتا کلمه متنفرم.

دنیا مثل یه آزمایشگاه بزرگه می مونه که حضرت رحمان تمام ابزارهای لازم برای آزمایش مارو داخلش فراهم آورده. به خدا قسم باید خودمون رو برای آزمایش های خیلی خیلی سخت آماده کنیم. انشالاه همیشه سالم باشیم اما چند نفر رو می شناسیم که  سالم سالم راه می رفتن یک دفعه یک مریضی صعب العلاج گریبانشون رو گرفته. چند نفر عزیزانشون رو از دست دادن. همین فامیل ما که توی پست قبلی نوشتم، بچه تازه متولد شده اش فوت کرد. کسی رو می شناسم که نعمت بینایی اش رو از دست داده. منظورم از آزمایش های بزرگ ایناست نه اینکه خونمون رو یا کارمون رو از دست بدیم. اینا که بچه بازی به نظر می رسه.

نیاز به تمرین صبر داریم. حداقل می تونیم از فک کردن بهشون فرار نکنیم.