گندم زار من

41
نویسنده : محمد - ساعت ۱٠:٠٥ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۱/۳٠
 

مَن رامَ وَصلَ الشَّمس حَاکَ خُیوُطَهَا     سبباً الَی امالِهِ، فَتَسَلَّقَا

چقد قشنگه

 

می گه کسی که خواهان رسیدن به خورشیدِ، می شینه اشعه های خورشید که بهش می رسه رو می بافه. همین تلاش که به ظاهر نافرجامِ باعث می شه با همون ریسمان به خورشید برسه.

 

رسیدن به خداوند چقدر آرزوی بزرگیه، چقد سخت بشه بهش رسید.

حضرت حق خودش می فرماید: "یا ایها الانسانٛ انکَ کادحٌ الی ربکَ کدحاً فملاقیه" (انشقاق آیه ششم) ای انسان با هر رنج و مشقت در راه اطاعت و عبادت حق بکوش، که عاقبت به حضور پروردگار خود می روی.

 

این شعر عربی من رو آروم می کنه.


 
 
40 سلام در یاسین
نویسنده : محمد - ساعت ٩:۱۳ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۱/٢٩
 

ظاهرا یکی از مفاهیم برجسته سوره یاسین، سلام است. خیلی ها آیه پنجاه و هشت را قلب یاسین در نظر گرفتند. بی دلیل هم نیست. چرا که یاسین زمانی بر قلب مبارک حضرت محمد (ص) نازل شد که کفار پشت در خانه ایشان، امنیتشون رو به خطر انداخته بودند. به واسطه این سوره بود که پیامبر نجات یافت.

واژه سلام هم که در آیه "سلامٌ قولاً من ربٍ رحیم" آمده، در برگیرنده مفهوم امنیت در معنای کاملش هست. جرجانی ذیل کلمه سلام می گه، سلام به معنای خلاصی از درد و رنج در هر دو دنیا است. یعنی امنیت کامل. و عجیب که توی تمام سوره هم این امنیت موج می زنه. مثلا گردش خورشید، "والشمسُ تجری لمستقرٍ لها ذلک تقدیرُ العزیزِ العلیم". کلمه عزیز به معنای شکست ناپذیر این حس امنیت رو در گردش خورشید القاء می کنه. یا اینکه خورشید نمی تونه با جاذبه اش ماه رو بخوره، "لَا الشمسُ یَنبغی لها اَن تُدرِکَ القَمَرَ". همه جای این سوره همینه.

حالا کیفیت این سلام چگونه است، نمی دونیم اما من دوست دارم هرچی راجع بهش بدست می یارم توی این وبلاگ دوست داشتنیم (البته از نظر خودم) بنویسم.


 
 
39 بازگشت به خدا
نویسنده : محمد - ساعت ٩:٢۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱/٢٤
 

در آیه آخر سوره یاسین "فَسُبحانَ اَلَّذی بیده ملکوتُ کُلِّ شیءٍ و اِلَیهِ تُرجَعون" کلمه بازگشت ذهن من رو به خودش مشغول کرده بود. که این بازگشت از چه نوعیه.

اگر منظور رسیدن به حضور خداست که در همین دنیا هم حضور وجود داره.

 

دکتر انصاری در تفسیر سوره بقره آیه چهل و شش توضیح میده.

حضرت سبحان در این دنیا حضور داره، اما این حضور همراه با واسطه است. اگر خداوند بخواد به یک بچه شیرخوار غذا بده این کار از طریق شیر مادرش صورت می گیره. اما در اون بازگشت دیگه هیچ واسطه ای وجود نداره.

در آیه پنجاه و هشت سوره یاسین "سلامً قولاً من ربٍ رحیم" که می گن قلب سوره یاسینه، بعد از گفتن این نکته که بهشتیان هرچه تمنا کنند در اختیارشون قرار می گیرد، بیان می کنه یک سلامی هست که مستقیما از جانب خدا بهشتیان رو فرا می گیره.

خود خدا این سلام رو می فرسته، نه فرشته ها و نه هیچکس دیگه واسطه نمی شه.

 

پس اینجوریه.


 
 
38 بازیچه
نویسنده : محمد - ساعت ٧:٤٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۱/٢٠
 

من – نه پدر خواهش می کنم، من رو بیرون نکنید. واسه تمام عمر اینجا خونه من بوده.

پدر روحانی – نه پسرم، جای تو اینجا نیست. تو ...

من – نه پدر، پدر.

پدر روحانی – بیرونش کنید. بیرونش کنید.

 

 

البته کسایی که همه نوشته های منو خوندن منظورمو می فهمن.

 

یه بغضی توی سینه دارم.

امام حسین می فرمایند بدانید که شیرینی و تلخی دنیا، رویایی بیش نیست. بیداری واقعی در آخرته.

به خدا قسم حق با امامه. خیلی وقته که با این جمله آشنام. اما به این کلام ایمان نداشتم.

لذت های زیادی تو دنیا وجود دارند. خوشی هایی که همشون تبدیل می شن به یه خاطره. یه عالمه خاطره بی مصرف. همش خوابه. همیشه خوش می گذره. اما خوش نمی مونه. من به چیزی بها می دم که بمونه، نره. این حرف هارو دارم با همون بغض جمله بالا می نویسم. این دنیا منو دست می ندازه. ازش خوشم نمی یاد. حوصله بازیچه شدنو ندارم.

 

هر آیه ای از قرآن رو که می فهمم، احساس می کنم که حالم بهشتی تر شده. همیشه دلم می خواست از مختصات زمان و مکان خارج بشم. قرآن این کارو می کنه. می مونه. این خوبه.

 

فقط یه راه هست.

هُوَ.