گندم زار من

109 انفاق
نویسنده : محمد - ساعت ۸:٠٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٩/٢۱
 

چرا یک کشاورز یک کیسه بذر رو روی زمین می پاشه. بذرهایی که می تونه ازشون استفاده کنه. خمیر کنه، نون بپزه.

این کار رو انجام می ده، چون قوانین طبیعت رو باور داره. می دونه با این کار دانه ها رشد می کنن و به جای یک کیسه، 50 کیسه برداشت می کنه.

 

خداوند در سوره بقره می فرمایند "مَثَلُ الَّذینَ یُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فی سَبیلِ اللهِ کَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فی کُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللهُ یُضاعِفُ لِمَنْ یَشاءُ وَ اللهُ واسِعٌ عَلیمٌ" (261)

کسانى که اموال خود را در راه خدا انفاق مى کنند، همانند بذرى هستند که هفت خوشه برویاند; که در هر خوشه، یکصد دانه باشد; وخداوند آن را براى هر کس بخواهد (و شایسته باشد)، دو یا چند برابر مى کند; و لطف خدا گسترده، و او (به همه چیز) داناست.

 

ما به زمین ایمان داریم و بذرهامون رو در دلش پنهان می کنیم، پس چرا وقتی خداوند رحمان چنین وعده هایی رو می ده، خیلی هامون از روی جهل اعتماد نمی کنیم.

اون پولی که واسه خودمون خرج می کنیم، می خوریم یا باهاش وسایل خونه می خریم، از کفمون رفته. اون پولی می مونه که انفاقش کردیم.

 

(بخشی از تفسیر آیه 261 سوره مبارکه بقره، توسط دکتر محمد علی انصاری)