گندم زار من

مرگ
نویسنده : محمد - ساعت ۱٠:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٥/۳/٢٥
 

مجرد عکس تاهله. عالم مجردات جایی که فقط خودتی. با مرگ آدم سبک میشه. خیلی وقتا مرگ بهترین شفاست. این بدن که میره زیر خاک اصلا ما نیستیم. یه کامپیوتر قدیمیه. همه یه روزی از پشتش بلند میشیم. و اون روز چه روز خوبیه. اگه بحث دلتنگی نبود باید از مرگ آدما خوشحال بشیم. پیر و جوونم نداره.

جوان ناکام. مسخره است. چه کامی میخواست از این دنیا بگیره. کامی وجود نداره. قرآنم هر وقت از لذت های دنیا حرف میزنه از کلمه لمس کردن یا چشیدن استفاده میکنه. همه چی اونوره.

اگه با مرگ برمیگشتیم به دیار عدم آره. باید میزدیم تو سرمون. از مادر دنیا به یه دنیای بزرگتر زاده میشیم. زادن از مصدر آزاد شدن. آزاد میشیم از این همه حجاب و محصورات.