گندم زار من

52 پروردگار، والدین
نویسنده : محمد - ساعت ۸:٥٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٢/٢٩
 

پروردگار هنگام خلقت موجودات تا جایی که موجودات ظرفیت داشتند، جلوه ای از جلوات اوصاف بی کران خودش را در وجود آن ها به ودیعه گذاشته. برای همین می گن که تمامی آنچه که در عالم امکان هست آیه و نشانه اند. مثلا گل که به زیبایی شهره است، یک نشانه است. رد پایی است از خالق زیبای گل.


یکی از صفات پروردگار که من شخصا هروقت بهش فکر می کنم، شادی تمام وجودم رو فرا می گیره، صفت محبت کردن به مخلوقاتش در عین بی نیازی می باشد. یعنی بدون اینکه به ما نیاز داشته باشند، بهمون محبت می کنه.

خوش حال باشیم چرا که خالق هستی جلوه ای از این صفت سرمست کننده خودشون رو در همین دنیا هم شبیه سازی کردند.

در وجود پدران و مادران. مطمئن باشیم که هیچ جای دیگه نمی شه این گوهر نایاب رو پیدا کرد. محبت والدین به فرزندانشون بویی از محبت خداوند به بندگانش داره. ببینید تحمل والدین نسبت به بی وفایی های فرزندانشون چقدره. برای همین هم هست که در تمام ادیان آسمانی حفظ حرمت والدین در بالاترین درجه خودش توصیه شده. در دین اسلام این احترام به کبوتری تشبیه شده که بال های خودش رو از شدت تواضع بر روی زمین می کشه. من خودم هروقت به مادر و پدرم زنگ می زنم یا پیششونم، این نکته توی ذهنم خلجان داره و ناخودآگاه قلبم رئوف می شه.


خدای رحمان رو ببینید، سراپا تقصیریم اما رحمتش رو دریغ نمی کنه. خورشیدشو ور نمی داره ببره. به زمین نمی گه دیگه حق نداری واسه اینا دانه های خوردنی رو بشکافی. یا سلامتیمون رو ازمون بگیره.

"وَلَوْ نَشَاءُ لَطَمَسْنَا عَلَى أَعْیُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّى یُبْصِرُونَ ﴿۶۶﴾

و اگر بخواهیم هر آینه فروغ از دیدگانشان مى‏گیریم، آنگاه چگونه می توانند از راهی که همیشه می پیمودند از هم پیشی گیرند.

وَلَوْ نَشَاءُ لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَى مَکَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِیًّا وَلَا یَرْجِعُونَ ﴿۶۷﴾

و اگر بخواهیم هرآینه ایشان را در جاى خود مسخ مى‏کنیم [به گونه‏اى] که نه بتوانند بروند و نه برگردند."

اگر بخواد می تونه اما منتظر که ما برگردیم.


این مطلب رو می خواستم به مناسبت روز مادر و پدر بنویسم که باز گره خورد به یاسین عزیز.