گندم زار من

59
نویسنده : محمد - ساعت ۸:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٤/۳
 

هر کدام از اعمال عبادی کارکردی دارند. و کارکرد همه آن ها با هم توانایی ساخت یک انسان کامل را دارند. یعنی نماز، روزه، زکات و ... نباید به شکل جدا از هم فرض بشه، همگی مثل زنجیر به هم متصل هستند.


توی فامیل ما کسی هست که فقط ماه رمضان واسه اینکه روزش قبول باشه نماز می خونه. بقیه سالم هیچی. شاید توی اون دنیا جزو کسانی قرار نگیره که اون دنیا واسه روزه گرفتن سرزنش و عذاب می شن، اما ما یک مقام قبول داریم.


یه مثال بزنم.

 

دانشجویی رو در نظر بگیرید که ریاضی شده هجده اما چهارتا درس دیگه هم داشته که همرو زیر هشت شده. این دانشجو مشروط شده. شاید معلم ریاضیش هم تشویقش کنه اما از نظر دانشگاه توی این ترم قبول نشده.

 

برای عبادات هم ما یک مقام قبول داریم.

 

خودمون رو مثل یک جنین داخل شکم مادرمون فرض کنیم، ما باید آدم متولد بشیم. برای این کار تمامی اعمال عبادی مثل چرخ دنده های یک ساعت باید با هم کارکنند تا اون هدف اصلی این اعمال برآورده بشود. کسی که به مقام قبول برسه یعنی اینکه بشکل انسان پا به اون دنیا می گذارد.